Minecraft „ქვიშის ყუთის“ (sandbox) ტიპის ვიდეოთამაშია: წინასწარ დაწერილი სიუჟეტის მიყოლის ნაცვლად, მოთამაშეები ღია სამყაროში აღმოჩნდებიან და თავად წყვეტენ, რა გააკეთონ. მათ შეუძლიათ თხრა, მასალების შეგროვება, მშენებლობა, კვლევა, მიწათმოქმედება, ურჩხულებთან ბრძოლა ან უბრალოდ ხედებით ტკბობა. თამაში შექმნა შვედმა პროგრამისტმა მარკუს პერსონმა, რომელიც ინტერნეტში Notch-ის სახელით არის ცნობილი, ხოლო მას ავითარებს და გამოსცემს შვედური კომპანია Mojang Studios.
პერსონმა პროექტი 2009 წლის მაისში დაიწყო, როცა ჯერ კიდევ სხვა სამსახურში პროგრამისტად მუშაობდა. თამაშის პირველი ვერსია მან დაახლოებით ერთ კვირაში ააწყო და 2009 წლის 17 მაისს დამოუკიდებელი თამაშების ფორუმზე გააზიარა. თავდაპირველად თამაშს Cave Game ერქვა, შემდეგ მცირე ხნით Minecraft: Order of the Stone, სანამ საბოლოოდ მოკლე სახელი Minecraft არ დამკვიდრდა. ეს პირველი საჯარო ვერსია ძალიან მარტივი იყო: ბლოკებისგან შემდგარი სამყარო, სადაც ბლოკების დადება და აღება შეიძლებოდა, ურჩხულების, ნივთების დამზადებისა და რაიმე მიზნის გარეშე.
Minecraft-ს განსაკუთრებულს მისი ზრდის გზა ხდიდა. პერსონი დაუმთავრებელ თამაშს იაფად ყიდდა და პარალელურად ახალ შესაძლებლობებს ამატებდა, ხოლო ვინც ადრე იხდიდა, ყველა მომავალ განახლებას უფასოდ იღებდა. ეს მოდელი, რომელიც დღეს ადრეული წვდომის სახელით არის ცნობილი, მაშინ იშვიათი იყო. მოთამაშეები შემუშავებას პერსონის ბლოგსა და ვიდეოებში ადევნებდნენ თვალს, იდეებს სთავაზობდნენ და თამაშზე სხვებსაც უყვებოდნენ, ასე რომ, Minecraft ჰიტად ოფიციალურ დასრულებამდე დიდი ხნით ადრე იქცა.
პერსონმა შთაგონების წყაროდ რამდენიმე თამაში დაასახელა. ყველაზე პირდაპირი მათგანი იყო Infiniminer — 2009 წლის თამაში, რომელშიც გუნდები ბლოკებისგან შემდგარ სამყაროს თხრიდნენ. მასზე გავლენა მოახდინა აგრეთვე Dwarf Fortress-მა, შემთხვევით გენერირებულ სამყაროში მოქმედმა სიღრმისეულმა სიმულაციურმა თამაშმა, და Dungeon Keeper-მა. ამ იდეებიდან მან გააერთიანა ბლოკების სამყარო, თავისუფალი მშენებლობა და გადარჩენა ლანდშაფტში, რომელსაც კომპიუტერი თავად ქმნის.
სრულ გამოშვებამდე Minecraft-მა რამდენიმე საჯარო ეტაპი გაიარა: Classic, Indev, Infdev, Alpha და Beta. თითოეულ ეტაპს მნიშვნელოვანი სიახლეები მოჰქონდა: გადარჩენის რეჟიმი, ნივთების დამზადება, უსასრულო რელიეფი, მრავალმოთამაშიანი სერვერები, ამინდი და ბევრი სხვა.
დღეს ორი მთავარი ვერსია არსებობს. Java Edition ორიგინალური კომპიუტერული ვერსიაა, დაწერილი პროგრამირების ენა Java-ზე და ცნობილი მოდების შემქმნელთა უზარმაზარი საზოგადოებით. Bedrock Edition დაწერილია C++-ზე და მუშაობს კონსოლებზე, ტელეფონებზე, პლანშეტებსა და Windows-იან კომპიუტერებზე, სხვადასხვა პლატფორმას შორის ერთობლივი თამაშის მხარდაჭერით. ორივე ვერსია ერთსა და იმავე დიდ განახლებებს იღებს, თუმცა მათი მუშაობის მცირე დეტალები შეიძლება განსხვავდებოდეს.
Minecraft-ის ყოველი სამყარო შედგება კუბებისგან, რომლებსაც ბლოკები ეწოდება. თამაშის მასშტაბით ერთი ბლოკი ერთ კუბურ მეტრს უდრის. არსებობს მიწის, ქვის, ქვიშის, ხის, წყლის, ლავის, მადნებისა და ასობით სხვა მასალის ბლოკი და თითქმის ყველა მათგანის დამტვრევა და სხვაგან დადება შეიძლება. ეს მარტივი წესი თამაშის გულია: მთელი სამყარო ნედლეულია.
Minecraft-ის სამყაროებს ხელით არ ხატავენ. ისინი იქმნება პროცედურული გენერაციით — მათემატიკური წესებით, რომლებიც საწყისი რიცხვიდან, ე.წ. თესლიდან (seed), ქმნიან მთებს, ოკეანეებს, გამოქვაბულებს, ტყეებს, უდაბნოებსა და სოფლებს. ერთი და იგივე თესლი ყოველთვის ერთსა და იმავე სამყაროს ქმნის, ამიტომ მოთამაშეებს შეუძლიათ თესლები ერთმანეთს გაუზიარონ და იდენტურ პეიზაჟებს ესტუმრონ. სამყარო ნაწილ-ნაწილ იტვირთება; ამ ნაწილებს ჩანკები ჰქვია, თითოეული 16-ზე 16 ბლოკის ზომისაა და მხოლოდ მაშინ გენერირდება, როცა მოთამაშე ახლოს მივა. სწორედ ამიტომ შეიძლება სამყარო უსასრულოდ მოგეჩვენოთ: მისი სათამაშო არე ცენტრიდან ყოველი მიმართულებით დაახლოებით 30 მილიონ ბლოკზე ვრცელდება — გაცილებით მეტზე, ვიდრე ვინმე ფეხით შეძლებდა მოევლო.
სამყაროები დაყოფილია ბიომებად — საკუთარი კლიმატის, მცენარეებისა და ცხოველების მქონე რეგიონებად, როგორიცაა ჯუნგლები, თოვლიანი ტუნდრა, ჭაობები, სავანები და ღრმა ოკეანეები. 2021 წლის Caves and Cliffs განახლებების შემდეგ სამყაროები უფრო ღრმა და მაღალიც გახდა: სამყაროს ფსკერი 64 ბლოკით დაბლა ჩაიწია, ზედა ზღვარი კი აიწია, ასე რომ, საერთო სიმაღლე ახლა 384 ბლოკია.
გადარჩენის რეჟიმში უკვე პირველი დღე გასწავლით თამაშის ძირითად ციკლს. მოთამაშე ხეს ურტყამს, რათა მერქანი მოიპოვოს, მისგან ფიცრებს ამზადებს, აშენებს სახელოსნო მაგიდას და მარტივ იარაღებს ქმნის. უკეთესი იარაღები უკეთესი მასალებისგან მზადდება: ჯერ ხე, შემდეგ ქვა, შემდეგ რკინა, შემდეგ ალმასი და ბოლოს ნეზერიტი. დღე-ღამის ციკლი რეალურ დროში დაახლოებით 20 წუთს გრძელდება. ღამდება თუ არა, სიბნელეში ჩნდებიან ურჩხულები: ზომბები, ჩონჩხები, ობობები და ცნობილი მწვანე კრიპერი, რომელიც უხმოდ უახლოვდება მოთამაშეს და ფეთქდება. თავშესაფრის აშენება და მისი ჩირაღდნებით განათება ბევრი მოთამაშისთვის პირველი ნამდვილი საინჟინრო პროექტია.
მიუხედავად იმისა, რომ Minecraft-ს სავალდებულო სიუჟეტი არ აქვს, მსურველებს იგი ხანგრძლივ მოგზაურობას სთავაზობს. ზედა სამყაროს გარდა, სადაც მოთამაშეები იწყებენ, არსებობს კიდევ ორი განზომილება.
ნეზერი ცეცხლოვანი ქვესკნელია ლავის ზღვებით, უცნაური სოკოს ტყეებითა და ციხესიმაგრეებით. იქ მოსახვედრად მოთამაშეები აშენებენ პორტალის ჩარჩოს ობსიდიანისგან — ბლოკისგან, რომელიც მაშინ წარმოიქმნება, როცა გამდინარე წყალი უძრავ ლავას ხვდება, — და შემდეგ ანთებენ მას. ნეზერში მოგზაურობას სასარგებლო თავისებურება აქვს: იქ ერთი ბლოკი ზედა სამყაროს რვა ბლოკს შეესაბამება, ამიტომ ნეზერი შორეული მგზავრობისთვის მოკლე გზად შეიძლება გამოიყენო.
ენდი სიცარიელეში მოლივლივე ბნელი კუნძულია, ენდის დრაკონის სამყოფელი. იქ მისასვლელად მოთამაშეები იყენებენ ნივთებს, რომლებსაც ენდერის თვალები ჰქვია: ისინი გეხმარებიან იპოვო ფარული მიწისქვეშა ციხესიმაგრე, სადაც ენდის პორტალია. დრაკონის დამარცხების შემდეგ ირთვება თამაშის დასკვნითი ტექსტი, ე.წ. ენდის პოემა (End Poem), რომელიც ირლანდიელმა მწერალმა ჯულიან გოფმა დაწერა. ეს არის სიზმრისებური საუბარი მოთამაშეზე, თამაშებსა და რეალობაზე და ერთ-ერთი იმ იშვიათ ადგილთაგანი, სადაც Minecraft პირდაპირ საუბრობს აზრსა და მნიშვნელობაზე.
დრაკონის დამარცხების შემდეგაც თამაში გრძელდება. მოთამაშეებს შეუძლიათ მშენებლობა განაგრძონ, ენდის გარე კუნძულები გამოიკვლიონ ან უიზერს შეებრძოლონ — სამთავიან ბოსს, რომელიც თავად უნდა გამოიძახონ. უფრო ახალმა განახლებებმა დაამატა უორდენი — ღრმა გამოქვაბულების ბრმა არსება, რომელიც ხმისა და ვიბრაციის მიხედვით ნადირობს, ამიტომ თამაში აქ ბრძოლას კი არა, ჩუმად, ფრთხილად მოძრაობას აჯილდოებს.
Minecraft-ის ერთ-ერთი ყველაზე საოცარი თავისებურებაა რედსტოუნი — მასალა, რომელსაც მიწის სიღრმეში მოიპოვებენ და რომელიც ელექტროგაყვანილობის მსგავსად მუშაობს. რედსტოუნის მტვერი სიგნალს გადასცემს, ხოლო ისეთი კომპონენტები, როგორიცაა ბერკეტები, ღილაკები, დასაჭერი ფილები, დგუშები, რეპიტერები და კომპარატორები, სიგნალის ჩართვა-გამორთვის, დაყოვნებისა და შედარების საშუალებას იძლევა.
ამ ნაწილებით მოთამაშეები აშენებენ ავტომატურ კარებს, ფარულ კიბეებს, ფერმებს, რომლებიც მოსავალს თავად იღებენ, და ნივთების დახარისხების სისტემებს. რადგან რედსტოუნისგან შეიძლება ლოგიკური ელემენტების აწყობა, როგორიცაა „და“, „ან“ და „არა“, — იმავე პრინციპებით, რომლებსაც ნამდვილი კომპიუტერული ჩიპები იყენებს, — გატაცებულმა მოთამაშეებმა მთლიანად თამაშის შიგნით ააშენეს მოქმედი კალკულატორები და მარტივი კომპიუტერებიც კი. ბევრი ადამიანი, ვინც მოგვიანებით ინჟინერია ან კომპიუტერული მეცნიერება შეისწავლა, ამბობს, რომ ციფრულ ლოგიკას პირველად სწორედ რედსტოუნის წყალობით გაეცნო.
Minecraft-ს ხშირად უწოდებენ ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად ვიდეოთამაშს. 2023 წელს Mojang-მა გამოაცხადა, რომ ყველა პლატფორმაზე ჯამში 300 მილიონზე მეტი ასლი გაიყიდა, ხოლო თამაშს ყოველთვიურად 100 მილიონზე მეტი მოთამაშე ჰყავს. ამ წარმატებას რამდენიმე თვისება ხსნის.
თავისი როლი მუსიკასაც აქვს. გერმანელი კომპოზიტორის, დანიელ როზენფელდის, რომელიც C418-ის სახელით არის ცნობილი, ორიგინალური საუნდტრეკი შედგება ფორტეპიანოსა და სინთეზატორის მშვიდი, ნაზი ნაწარმოებებისგან, როგორიცაა Sweden და Wet Hands. ბევრი მოთამაშე ამ წყნარ მუსიკას თამაშის მშვიდ, ჩაფიქრებულ განწყობას უკავშირებს. შემდგომმა განახლებებმა ახალი მუსიკა დაამატა სხვადასხვა კომპოზიტორისგან, მათ შორის ლენა რეინისგან.
მასწავლებლებმა ადრევე შენიშნეს, რომ Minecraft სწავლაში შეიძლება დაეხმაროს მოსწავლეებს. 2016 წელს Microsoft-მა, რომელმაც მანამდე სკოლებზე ორიენტირებული პროექტი MinecraftEdu შეიძინა, გამოუშვა Minecraft: Education Edition. მას მთელი მსოფლიოს სკოლებში იყენებენ ისეთი საგნების სასწავლებლად, როგორიცაა მათემატიკა, ისტორია, ქიმია და პროგრამირება. მოსწავლეებს შეუძლიათ ისტორიული ძეგლების აშენება, სამეცნიერო იდეების მოდელირება, ქიმიური ელემენტების შერწყმა სპეციალურ ქიმიურ რეჟიმში და პროგრამირების სწავლა იმ კოდის წერით, რომელიც მართავს რობოტ-დამხმარეს, სახელად აგენტს.
თამაში გამოიყენეს ისეთ პროექტებშიც, რომლებიც გართობის ფარგლებს შორს სცდება:
Minecraft-მა აჩვენა, რომ თამაშს ასობით მილიონი ადამიანის მოსახიბლად არც რეალისტური გრაფიკა სჭირდება და არც წინასწარ დაწერილი სიუჟეტი. მისმა წარმატებამ ხელი შეუწყო ადრეული წვდომით შემუშავების, „ქვიშის ყუთის“ ტიპის დიზაინისა და იმ იდეის გავრცელებას, რომ კონტენტის მთავარი შემქმნელები თავად მოთამაშეები შეიძლება იყვნენ. მან ასევე შეცვალა ბევრი ადამიანის შეხედულება თამაშებზე განათლებაში: როგორც მშენებლობის, ექსპერიმენტების, პრობლემების გადაჭრისა და ერთად მუშაობის იარაღებზე.
ალბათ ყველაზე მნიშვნელოვანი ისაა, რომ Minecraft-მა მარტივი იდეა — სამყარო, სადაც ყოველი ბლოკის გადაადგილება შეიძლება — წარმოსახვის სივრცედ აქცია. პირველ ღამეს გადაურჩები, რედსტოუნის მანქანას გააყვან თუ მეგობრებთან ერთად ცნობილ ღირსშესანიშნაობას ააგებ, თამაში აჯილდოებს ცნობისმოყვარეობას, მოთმინებასა და შემოქმედებითობას — სწორედ იმ თვისებებს, რის გამოც ნებისმიერი რამის სწავლა ღირს.
12 კითხვა